Una
das cousas maís fascinantes que podemos facer por nos mesmos é
descobrir que algo estivo diante dos nosos ollos toda-la nosa vida e
permanecíu inadvertido. A Sra. St. John Danko presenta esta proposta
de traballo sobre a serpe: a grande, a mala, a causa da caída da
humanidade nas tradicións Xudeo-Cristiáns, obxeto de vituperio
e difamación polos artistas dende o Reñacemento, condeada polos
antigos patriarcas hebréos, e probablemente o animal mais inxuriado
da nosa sociedade contemporánea. ¿ E, si é así,
por qué entón a serpe aparece o longo da civilización
Occidental como símbolo da Saúde?. O emblema da profesión
médica, o caduceo, duas serpes enroladas nunha vara, é familiar
para nós. ¿ Cuestionámonos algunha vez porqué a
serpe ultraxada é o noso símbolo de Saúde?. A serpe
tamén aparece como insignia dos corpos médicos do Exército
Americano. En Europa, utilízase a serpe para fixa-la presencia dunha
farmacia. A primeira bandeira americana tiña unha serpe. ¿
Porqué?. ¿Qué vestixio da nosa memoria primeira
permítenos acepta-la serpe como símbolo de Saúde ó
mesmo tempo que a ultraxamos como causa da nosa expulsión do Edén
?.
Estas
preguntas tan entretidas serán acompañadas por diapositivas
da serpe como representación do mal nas obra de arte dos Antigos Maestros
a traverso do Simbolismo no arte contemporáneo. Tamén se
mostrarán diapositivas de obras de arte antigas que pintan a serpte
como sanadora, consoladora, a más venerada, a que se rendía
mais culto, de entre todo-los animáis; así como iconos
babilónicos nos que a serpe asiste á Diosa e ofrecelle o alimento
da inmortalidade a os sus seguidores. Incorporaranse datos históricos
antigos, como o culto da serpe po-las tribus hebreas antes de que Yavé
proclamárase ó Único Deus, e a historia do clan sacerdotal
hebreo antigo, os Levitas, os fillos de Leviatán, o grande sinuoso.
A palabra hebrea para a serpe divina era "Serafín", qué evolucionou
ata o senso que hoxe coñecemos: un dos coros de Anxos. Finalmente,
investigarase a serpe como un símbolo poderoso que existíu
no momento da cautividade babilónica dos hebreos, un símbolo
que personificou, para os escritores do Xénesis, toda-las relixóns
rivais. ¿Podería ser que os escritores do Xénesis, escollendo
o seu símbolo para o mal, intentaran derriba-la serpe do seu pedestal
e facela, deliberadamente, culpable de toda-las penas e tribulacións
de seu pobo? ¿ A serpe realmente podería ser a Gran Víctima
propiciatoria, entón e agora ?.
Nunca
saberemos por qué a máis ultraxada das criaturas aparece
aínda hoxe nos nosos emblemas. Nembargantes, algo existe na nosa memoria
primordial, para que a vexamos no caduceo, a o largo das nosas vidas, coa
aceptación de esta criatura como símbolo da profesión
médica. A contradicción inherente na simboloxía dual
da serpe é sorprendente para moitos. Aínda que o caduceo nos
resulta familiar, miramo-lo sin pensar en él. Miramos o caduceo pero
non o vemos; non consideramos, nin nos preguntamos, polos sus oríxes.
E, si somos capaces de semexante lapsus con respeto a esta imaxen omnipresente,
¿ Qué consecuencias ten na nosa vida diaria ? ¿Cánto
aceptamos na nosa vida sin deternos a pensar ? ¿ Cantas contradiccións
son inherentes a nosa sociedade e as nosas vidas persoais que merecen a nosa
reflexión e consideración ? ¿ Canto do noso coñecemento
heredado perdimos sen darnos conta ? ¿ Canto abandoamos da nosa vida
porque non vemos e non ponderamos as cousas cotidiáns que nos afectan
pero que, de algunha maneira deixámos perder ? ¿ Canto
coñecemento dos nosos egos perdímos ? ¿ Cantas novas portas
pederíamos abrir hacia nos mesmos a traverso da análise pausado
das cousas que nos son familiares ? ¿ Canto miramos sin ver na nosa
vida ?
© 2000
